Romuald Kutera

Maciej Stawiński - fot. Ł. Boś 1969 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu;

1970 - 1975 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (dzisiaj ASP) we Wrocławiu, na Wydziale Malarstwa Grafiki i Rzeźby, Dyplom w Pracowni malarstwa prof. Alfonsa Mazurkiewicza;

1975 - 1985 pracownik naukowo-dydaktyczny w Macierzystej Uczelni (starszy asystent w pracowni malarstwa i rysunku prof. Wandy Gołkowskiej);

1973 - 1978 współprowadzący Międzynarodową Galerię Sztuki Najnowszej przy Akademickim Centrum Kultury „Pałacyk” we Wrocławiu;

1978 - 1983 redaguje „Faktograf” (witryna aktualno?ci artystycznych) w Galerii Sztuki Najnowszej (ul. Jatki) przy PSP we Wrocławiu;

1975 - 1985 współtwórca Międzynarodowego Programu Sztuki Kontekstualnej;

od 1977 członek Związku Polskich Artystów Plastyków, Okręg we Wrocławiu;

WAŻNIEJSZE REALIZACJE:

1970 - 1974 eksperymentuje w fotografii i filmie, oraz chętnie realizuje performance. Prace tego okresu zawierają emocjonalną i racjonalną percepcję rzeczywistości wyrażoną kreacyjnym językiem sztuki. Opowiada o fenomenie Natury, Czasu i Przestrzeni:

1975 - 1977 Kontynuuje badanie rzeczywistości. Analizuje ją z wielu punktów widzenia, by okreslić jej czas i przestrzeń używa pojęcia „TU”, które podkreśla emocjonalną i racjonalną ekspresję i poetycką metaforę:

1978 - 1980 W oparciu o historię i teorię organizacji sztuki w kontekście kultury i opracowuje nową teorię, którą publikuje jako "Anons o działaniach projektujących". Projekt ten zawiera analizę funkcjonowania sztuki w tradycyjnym systemie kultury i propozycję zmiany całej tej organizacji w oparciu o kreatywne grupy twórcze.

1981 - 1993 Formuuje koncepcję „Filmów czytanych”. W tej idei zawiera sumę swoich doświadczeń z zakresu fotografii, filmu i malarstwa. „Filmy czytane” funkcjonują w nowym kontekście kultury i przybierają nową formę : film jako film, film jako malarstwo, film jako druk i wreszcie film jako instalacja. Prace najczęściej wykonane są z taśm filmowych, pociętych i poukładanych jedna obok drugiej, gdzie wszystkie klatki filmowe składają się na jeden obraz całej pracy. Tematem tych prac często jest woda: morze, mity i legendy morskie.

od 1994 - Tematem prac staje się „fenomen wody” i jako podstawowe tworzywo dzieła zaczyna dominować nad pozostałymi środkami wyrazu. Powstają instalacje wodne i obiekty z wodą związane. Malarstwo, grafika i fotografia, pozornie abatrakcyjne, zbudowane są ze struktury wody i fal morskich.

PRACE W ZBIORACH:

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA: